LENJIN - SOCIJALIZAM I RAT

GLAVA IV

ISTORIJA RASCJEPA I SADAŠNJE STANJE
SOCIJAL-DEMOKRATIJE U RUSIJI

Naprijed izložena taktika RSDRP prema ratu predstavlja neizbiježan rezultat tridesetogodišnjeg razvitka socijal-demokratije u Rusiji. Ta se taktika ne može pravilno razumjeti, kao god ni sadašnje stanje socijal-demokratije u našoj zemlji - ako se čocjek ne udubi u istoriju naše partije. Zato mi moramo i ovdje potsjetiti čitaoca na osnovne činjenice iz te istorije.

Kao idejna struja, socijal-demokratija je ponika 1883 g, kada je grupa „Oslobođenje rada’’ prvi put sistematski izložila u inostranstvu socijal-demokratske poglede, primijenjene na Rusiju. Do početka devedesetih godina socijal-demokratija je bila samo idejna struja, bez veze sa masovnim radničkim pokretom u Rusiji. Početkom devedesetih godina društveni polet, previranje i štrajkački pokret među radnicima učinili su socijal-demokratiju aktivnom političkom snagom, nerazdvojno povezanom sa borbom (kako ekonomskom, tako i političkom) radničke klase. I od tog istog vremena počinje cijepanje socijal-demokratije na „ekonomiste’’ i „iskrovce’’.

„EKONOMISTI’’ I STARA „ISKRA’’
(1894-1903)

„Ekonomizam’’ je bio oportunistička struja u ruskoj socijal-demokratiji. Njegova poolitička suština svodila se na program: „radnicima - ekonomska, liberalima - politička borba’’. Njegov glavni teoriski oslonac bio je takozvani „legalni marksizam’’, ili „struvizam’’, koji je „priznavo’’ „marksizam’’, potpuno očišćen od svake revolucionarnosti i prilagođen potrebam liberalne buržoazije. Pozivajući se na nerazvijenost glavne mase radnika u Rusiji, želeći „da idu sa glavninom’’, „ekonomisti’’ su ograničavali zadatke i zamah pokreta na ekonomsku borbu i političko podržavanje liberalizma, ne postavljajući sebi samostalne političke, niti ikakve revolucionarne zadatke.

Stara „Iskra’’ (1900-1903) pobjedonosno je sprovela borbu sa „ekonomizmo’’ u ime principa revolucionarne socijal-demokratije. Čitav cvijet svjesnog proleterijata stao je na stranu „Iskre’’ Na nekiliko godina prije revolucije socijal-demokratija je iznijela najdosljedniji i nepomirljiv program. I borba klasa, akcijam sa za vrijeme revolucije iz 1905 godine, potvrdila je taj program. „Ekonomisti’’ su se ravnali prema zaostlosti masa. „Iskra’’ je vaspitala avangardu radnika, kadru da mase povede naprijed. Sadašnji argumenti socijal-šovinista (o nužnosti da se povede računa o glavnoj masi, o progresivnosti imperijalizma, o „iluzijama’’ revolucionara itd.) svi su već bili istaknuti od ekonomista. Sa oportunističkom preradom marksizma pod nazivom „struvizam’’ socijal-demokratska Rusija upoznala se još prije dvadeset godina.

MENJŠEVIZAM I BOLJŠEVIZAM
(1903-1908)

Epoha buržoasko-demokratske revolucije stvorila je novu borbu struja među socijal-demokratijom, koja je bila direktan nastavah predhodne borbe. Zastupanje revolucionarne taktike stare „Iskre’’ stvorilo je „boljševizam’’.

Za vrijeme burnih godina 1905-1907 menjševizam je bio oportunističlka struja, koju su podržavali liberalni buržuji i koja je sprovodila liberalno-buržoaske tendencije u radničkom pokretu. Prilagođavnje borbe radničke klase liberalizmu - u tome je bila njegova suština. Naprotiv, boljševizam je postavio kao zadatak socijal-demokratskih radnika da dižu na revolucionarnu borbu demokratsko seljaštvo, uprokos kolebanja i izdaja od strane liberalizma. I radničke mase su, kao što su to često priznavali i sami menjševici, išle za vrijeme revolucije sa boljševicima u svim najkrupnijim akcijama.

Revolucija iz 1905 godine provjerila je, učvrstila, produbila i prekalila nepomirljivo-revolucionarnu socijal-demokratsku taktiku u Rusiji. Otvoreno istupanje klasa i partija u više mahova je pokazalo vezu socijal-demokratskog oportunizma (menjševizma) sa liberalizmom.

MARKSIZAM I LIKVIDATORSTVO
(1908-1914)

Kontrarevolucionarna epoha ponovo je postavila na dnevni, u sasvim novom obliku, pitanje oportunističke i revoucionarne taktike socijal-demokratije. Matica menjševizma, uprkos protesta od strane mnogih njegovih predstavnika, stvorila je struju likvidatorstva, odricanje od borbe za novu revoluciju u Rusiji, od ilegalne organizacije i rada, prezriv potsmijeh na račun „podzemnog rada’’, na račun parole - republika itd. Sa grupom ilegalnih literata časopisa „Naša zora’’ (g. g. Potresov, Čerevanjin itd.) organizovano je jezgro, nezavisno od strane socijal-demokratske patrije, jezgro koje je na hiljadu načina podržavala, reklamirala i mazila liberalna buržoazija Rusije, u svojo želji da oduči radnike od revolucionarne borbe.

Tu grupu oportunista isključila je iz partije Januarska konferencija RSDRO iz 1912 g, koja je obnovila partiju, uprkos bjesomučnog otpora od strane čitavog niza inostranih grupa i grupioca. U toku više od dvije godine (početak 1912 - polovina 1914 g.) vođena je uporna borba između dviju s. d. partija: između CK, izabarnog u januaru 1912 g, i „Organizacionog komiteta’’, koji nije priznavao Januarsku konferenciju i koji je htio da na drukčiji način obnovi Partiju, zadržavši jedinstvo sa grupom oko „Naše zore’’. Uporna borba vodila se između radničkih dnevnih listova („Pravda’’ i „Luča’’, sa njihovim neistomišljenicima) i između dviju s. d. frakcija u IV Državnoj dumi („RSDRF’’ pravdista ili marksista - i „s. d. frakcije’’ likvidatora, sa Čheidzeom na čelu).

Braneći vjernost revolucionarnim zavjetima partije, podržavajući početak poleta radničkog pokrata (osobito, poslije proljeća 1912 g.), spajajući legalnu i ilegalnu organizaciju, „pravdisti’’ su okupili oko sebe većinu svijesne radničke klase, dok su se likvidatori - dijelujući kao politčka snaga isključivo preko grupe oko „Naše zore’’ - oslanjali na svestranu podršku liberalno-buržoaskih elemenata.

Javni novčani prilozi radničkih grupa listovima obiju partija, koji su u toj eposi bili forma članskih uloga s. d, prilagođena ruskim uslovima (i jedina legalno dopuštena forma, pod slobodnom kontrolom svih i svakog) - očigledno su potvrdili proleterski izvor snage i uticaja kod „pravdista’’ (marksista), a buržoasko-liberalni kod likvidatora (i njihvog „OK’’). Evo kratkih podataka o tim prilozima, detaljno objavljeni u knjizi „Marksizam i likvidatorstvo’’, a u skraćenom obliku - u njemačkom s. d. listu 2Lajpciške narodne novine’’, od 21 jula 1914 g.

Broj i visina priloga dnevnim petrogradskom listovima
Marksističkih (pravdističkim i likvidatorskim,
od 1 januara do 13 maja 1914 g:

. Pravdisti Likvidatori
. Broj Iznos Broj Iznos
. priloga u rublj. priloga u rublj.
Od radničkih grupa 2.873 18.934 671 5.296
Ne od radničkih grupa 713 2.650 453 6.760

Dakle, naša partija je 1914 g. ujedinila četiri petine svijesnih radnika Rusije oko revolucionarne s. d. taktike. Za čitavu 1913 g. broj priloga od radničkih grupa iznosio je 2-181 kod pravdista i 661 kod likvidatora. Od 1 januara 1913 od 13 maj 1914 g. dobija se suma: 5.054 priloga od radničkih grupa „pravdistima’’ (tj. našoj partiji) i 1.332, tj. 20,8% likvidatorima.

MARKSIZAM I SOCIJAL-ŠOVINIZAM
(1914-1915)

Veliki evropski rat 1914-1915 g. pružio je svim evropskim, a takođe i ruskim s. d. mogućnost da provjere svoju taktiku na krizij svjetskih razmjera. Reakcionarni, pljačkaški, robovlasnički karakter rada od strane carizma još je neuporedivo očigledinij nego od strane drugih vlada. Uprkos tome, osnovno grupa likvidatora (jedina koja, osim naše, ima ozbiljan uticaj u Rusiji - zahvaljućujći svojim liberalnim vezama) skrenula je ka socijal-šovinizmu! Posjedujući prilično dugo vremena monopol legalnosti, ta grupa oko „Naše zore’’ otpočela je propovijed u masama u smislu „neprotivljenja rat’’, žerlje da pobijedi trojni (sada četvorni) sporazum, optužbi njemačkog imperijalizma za „osobite grijehe’’ itd. Plehanov, koji je od 1903 g. često pokazivao primjer svoje karjnje beskarakternosti i prelaska oportunistima, zauzeo je još oštrije istu tu poziciju, hvaljen od svekolike buržoaske štampe Rusije. Plehanov se srozao dotle da je rat proglašavao za pravedan od strane carizma i u vledinim listovima Italije objavljivao intervuje, uvlačeći ovu u rat!!

Na taj način, pravilnost naše ocjene likvidatorastva i siključenja glavne grupe likvidatora iz naše partije - bila je potpuno potvrđena. Realni program likvidatora i ralni značaj njihovog pravca ne sastoji se sada samo u oportunizmu uopšte, nego i u tome što oni brane privilegije velikih sila i preimućstva velikoruskih spahija i buržoazije. To je paravac nacional-liberalne radničke politike. To je savez jednog dijela radikalnih sitnih buržuja i neznatnog dijela privilegovanih radnika - sa „svojom’’ naconalnom buržoazijom, protiv mase proleterijata.

SADAŠNJA SITUACIJA U S. D. RUSIJE

Kao što smo već rekli, ni likvidatori ni čitav niz inostranih grupa (Plehanova, Aleksinskog, Trockog i drugih), ni takozvani „nacionalni’’ (tj. ne velikorusi) s. d. nisu priznali našu Januarsku konferenciju iz 1912 g. Od bezbrojnih poruga kojima su nas obasuli najčešće je ponavljana optužba za „uzarpatorstvo’’ i „cijepaštvo’’. Naš odgovor na to sastojao se u navođenju tačnih cifara, cifara koje dopuštaju objektivnu provjeru, koje dokazuju da je naša partija obuhvatila četiri petine svijesnih radnika Rusije. To nije mala stvar - pri svim teškoćama ilegalnog rada u kontrarevolucionarnoj eposi.

Ako je „jedinstvo’’ u Rusiji bilo moguće na temelju s. d. taktike, bez isključivanja grupe oko „Naše zore’’, zašto ga nisu ostvarili čak ni između sebe naši mnogobrojni protivnici? Od januara 1912 g. prošle su čitave 3 i po godine, i za sve to vrijeme naši protivnici nisu mogli da stvore - i pored sve želje - s. d. partiju protiv nas. Ova činjenica jeste najbolja odbrana naše partije.

Čitava istorija s. d. grupa koje se bore protiv naše partije jeste istorija propadanja i raspadanja. U martu 1912 g. svi su se bez izuzetka „ujedinili’’ u grdnjama protiv nas. Ali već u avgustu 1912 g, kada je bio stvoren takozvani „avgustovski blok’’ protiv nas, u njihovim redovima počelo je raspadanje. Jedan dio grupe odijelio se od njih. Oni ne mogu da stvore partiju ni CK. Oni stvaraju samo OK „u cilju uspostavljanja jedinstva’’. Ali je ustvari taj OK bio nemoćna zaštita likvidatorske grupe u Rusiji. Za čitav period ogromnog poleta radničkog pokreta u Rusiji i masovnih štrajkova iz 1912-1914 g, jedina grupa od čitavopg avgustovskog bloka čiju snagu čine njene liberalne veze. Na početku 1914 g. iz „avgustovskog bloka’’ formalno istupaju letonski s. d. (poljski s. d. nisu bili u njemu), a Trocki, jedan od vođa blka, istupio je iz njega neformalno, stvorivši ponovo svoju zasebnu grupu. U julu 1914 g, na konferenciji u Brislu, uz učšće Izvršnog komiteta Međunarodnog socijalističkog biroa, Kauckog i Vanderveldea, protiv nas je sastavljen takozvani „briselski blok’’, u koji nisu ušli Letonci i od koga su se odmah odvojili poljski s. d. - opozicija. Poslije početka rata taj se blok raspada. „Naša zora’’, Plehanov, aleksinski vođa kavkaskih s. d. An - postaju otvoreni socijal-šovinisti, propovijedajući želju da Njemačka pretrpi poraz. OK i Bund brane socijal-šoviniste i osnove socijal-šovinizma. Frankcija Čheidzea, iako je glasala protiv ratnih kredita (u Rusiji su čak i buržoaski demokrati, trudovci, glasali protiv tih kredita), ipak ostaje vjeran saveznik „Naše zore’’. Naši krajnji socijal-šovinisiti, Plehanosv sa Aleksinskim i Ko, potpuno su zadovljni frakcijom Čheidzea. U Parizu se pokreće list „Naša riječ’’ (ranije „Glas’’), u čemu učestvuju uglavnom Martov i Trocki, koji žele da platonsku odbranu internacionalizma spoje sa apsolutnim zahtijevom za jedinstvom sa „Našom zorom’’, OK ili frakcijom Čheidzea. Poslije svog 250-og broja list je sam prinuđen da prizna svoj raspad: jedan dio uredništva gravitira ka našoj partiji, Martov ostaje vjeran OK, koji jevno prevacuje „Našoj riječi’’ „anarhizam’’ (kao što oportunisti u Njemačkoj, David i Ko, „Internacionale Korespondenz’’, Legin i Ko - optužuju za anarhizam druga Libknehta); Trocki objavljuje svoj raskid sa OK, ali želi da ide zajedno sa frakcijom Čheidzea. Evo programa i taktike Čheidzea, kako ih je izložio jedan od lidera te frakcije. U br. 5 „Savremenoig svijeta’’ iz 1915 g, časopisa koji zastupa pravac Plehanova i Aleksinskog, Čhenkeli piše: „Reći da je njemačka socijal-demokratija bila u stanju da spriječi vojnu akciju svoje zemlje, ša to nije uradila, značio bi - ili potajno željeti da ona na barikadama ispusti ne samo svoj posljednji dah, nego i posljednji dah svoje otadžbine, ili gledati na predmete koji leže pred očima - kroz anarhički teleskom’’.

U ovo nekoliko reda izražena je čitava suština socijal-šovinizma: i principijelno opravdavanje ideje „odbrane otadžbine’’ u ovom ratu, i potsmjesi - uz dozvolu vojnih cenzora - na račun propovijedanja i pripremanja revolucije. Pitanje nije uopšte u tome, je li njemačka socijal-demokratija bila u stanju da spriječi rat, ni u tome - mogu li revolucionari uopošte garantovati za uspijeh revolucije. Pitanje je u tome - treba li se držati onako kako doliči socijalistima, ili zaista „izdržati’’ u naručju imperijalističke buržoazije.

ZADACI NAŠE PARTIJE

Socijal-demokratija u Rusiji ponikla je pred buržasko-demokratsku revoluciju (1905) u našoj zaemlji i očvrsla za vrijeme revolucije i kontrarevolucije. Zaostalost Rusije objašnjava vanredno obilje struja i nijansi sitnoburžoaskog oportunizma kod nas, a uticaj marksizma u Evropi i čvrstina legalnih s. d. partija prije rata stvorili su od naših uzoritih leberala quasi-poklonike „razumne’’, „wvropske’’ (nerevolucijonarne), „legalne’’, „marksističke’’ teorije i socijal-demkratije. Radnička klasa u Rusiji nije mogla obrazovati svoju partiju drukčije nego u odlučnoj, tridesetogodišnjoj borbi sa svima varijantama oportunizma. Iskustvo svjetskog rata, koje je donijelo sraman slom evropskom oportunizmu i učvrstilo savez našim nacional-liberala sa socijal-šovinističkim likvidatorstvom, još nas više učvršćuje u ubijeđenju da naša partija i dalje treba da ide istim dosljedno revolucionarnim putem.

Napisano jula-avgusta 1915 god.

LENJIN, Djela, IV izd, t. XXI, str. 267 (na ruskom)

Tranzitirana radnicka klasa, saradjujuci sa eksploatatorskom klasom, unistila je zivot desetinama hiljada clanovima sopstvene klase...lazna internacionala, banda DS je u Srbiji unistila normalan zivot...*cikago sindikati* funkcionisu...nezaposleni okrecu sebe prema radikalima...lukavi radikali..upijaju i artikulisu narodni bes i nezadovoljstvo u svoju korist, Ivica Dacic..menja frizure, koalicione partnere, Marica je u Moskow....nema Ivice Dacica na trgu Marksa i Engelsa..pardon Nikole Pasica....da ono malo skupljenim nesrecnicima kaze..izvinite drugovi...*Nije svijet ono sto misljasmo..*...nema ni druga Stevana Mirkovica...nema nikoga da kaze *tradicionalno*....*Eto vas, eto nas..rat kapitalizmu*..*Braco srbi i sestre srpkinje, ne eksploatisite se medju sobom,*.....a mozda i kazu ali se ne cuju od crkvenih zvona...*eksploatacija na zemlji...komunizam na nebu*...

Jos gore od sloma je postojanje danasnje kvazi internacionale, ocigledno je da su burzoaske lopine ostvarile i okupaciju terminologije radnicke klase i kompokreta...ta banda ne preza od brisanja istorije..i nije slucajno sto je izabrala 9 maj kao dan Europe, da polako *veselje* na taj dan prekartira na sopstveno burzoasko slavlje a u zaborav gurne dan pobede nad fasizmom...kako bi verifikovala novouspostavljeni fasizam. Mnoge desne partije glume levicu..zovu sebe *levi centar*..pa trenutno u Srbiji prozivaju jedni druge *leve snage*...Boris Tadic-Vuk Draskovic-Ivica Dacic...satrapi radnicke klase...koji su u vreme *teskih sankcija* doneli zakon o *tehnoloskom visku*..*prinudnom odmoru*...a kapitalizam proglasili za socijalizam, kako rece Slobodan Milosevic..*moderna partija po uzoru na Engleske laburiste*...stranke iz koje periodicno iskacu Europski vampiri...ser(onja) Vinston Cercil, Toni Bler..stranke koja je za vreme Tonija Blera izbacila iz statuta *drustveno vlasnistvo*..verovatno jedina recenica koja dopala SPS, koji je tada vladao. Naravno *levicar* Havijer Solana nije zgoreg da se pomene...*junak Spanskog gradjanskog rata* za rehavbilitaciju Frankovog rezima, oko koga snishodljivo puze srpski *levicari*...stalski radnici Europske koride u kojoj probadaju Srbiju.... Pomenuti *vampiri* bacili su u senku i samog groga Vlada Cepesa..grofa Drakulu.

* Posle Marksa moze se govoriti, - pisao je Lenjin, - o nekoj drugoj nemarksovoj politickoj ekonomiji jedino u cilju nasamarivanja malogradjana, pa makar i *visokocivilizovanih malogradjana*...Tacno je da nema proizvodnje bez nekog oblika svojine. Jedna ili druga forma svojine na sredstva za proizvodnju postojala je i postojace. Na osnovu te objektivne istine burzoaski ekonomisti su razvili teoriju da jedino kapitalisticka forma privatne svojine na sredstva za proizvodnju odgovara prirodi ljudskog drustva. Polazeci sa tog stanovista razumljivo je da su razvili i teoriju vecnosti te forme svojine. Evo jednog *domaceg* primera te teorije...*Privatna svojina upravo neizbezna forma naseg privrednog zivota i kulturnog razvitka covecanstva..jer osnovna tendencija brojne umnozenosti covecanstva i neprekidna teznja za razvitkom potreba (kulture), u vezi s kvantitativnom ogranicenoscu materijalnih elemenata proizvodnje, bezuslovno zahtevaju neprekidno uvecanje intenziteta proizvodnje i povecanja cuvarnosti - sto se sve moze postici samo putem privatne svojine kao podloge privrednog zivota.... U pogledu stupanja do koga moze postici zainteresovanost u radu i uspehu proizvodnje vrednoscu i cuvarnoscu, privatnu svojinu ne bi mogao zameniti nikakav drugi motiv ljudskog delanja*. To vam je obrazac brbljarija koje su burzoaski ekonomisti predavali nasoj omladini na predratnim (pre Drugog sv rata) univerzitetima mesto stvarne, naucne politicke ekonomije.
Razbijanjem SK Srbije, formiranjem SPS...*drug* Slobodan Milosevic i pored *borbe* za ravnopravnost *drustvenog i privatnog* vlasnistva...strpao nas je i zakonskim odredbama...u *cabar*. Nesposoban da nastavi, nesposoban da pokrene...naravno uz medjunarodne teskoce..posegao je za *genijalnim resenjima* tipicno burzoaskim metodama..*Prinudni odmori*..*tehnoloski viskovi*..bez dodatka i razrade ko i kako, koje uslove treba da ispuni *zrtva* burzoaskih zakona. Progon, otimacina, pljacka je mogla da pocne....*po sistemima Europskih vrednosti, spocetka XX veka*..bravo majstore..! Brigu o iznetom, preuzeo je *djak generacije**student generacije**sa diplomskim radom prosek 10* Ivica Dacic..*mladi lavovi* SPS nisu morali da idu u inostranstvo i diplomiraju na *prestiznim univerzitetima* Amerike, Engleske..Segedinske kurseve...jednostavno, zaseli su u *fotelje KPJ*....ojs, ojs...u privatizaciju... ................

Jedna od omiljenih teorija burzoaske politicke ekonomije je takozvani *zakon prenaseljenosti* kojim su se htele dokazati i opravdati pojave u drustvu, kao siromastvo i glad naroda, rat itd. Smisao te apsurdne *teorije* sastoji se u tome sto se radni narod, toboze, mnozi brze nego sto priroda zajedno sa covekovim radom daje sredstva za zivot ! Drugim recima, sama priroda postupa neracionalno..dok na jednoj strani ne pruza dovoljno sredstava za opstanak, na drugoj - covecanstvo se mnozi prekomerno ! Fasisticki mracnjaci, sluzeci se tom izmisljotinom burzoaskih ekonomista, latili su se bili da *poprave* stvar ubijanjem miliona ljudskih bica. Jasno je da teorijom o nepostojecem *zakonu prenaseljenosti* burzoaska politicka ekonomija tezila da maskira kapitalisticki nacin proizvodnje, kapitalisticku svojinu na sredstva za proizvodnju, kapitalisticku eksploataciju - koji su pravi i jedini uzroci siromastva, gladi, patnji radnicke klase i radnog naroda uopste..( koji je naseo na antisocijalisticku propagandu..SPO, SRS...i svojom voljom na izborima, doveo sebe u postojecu situaciju bas po meri i zelji burzoazije !!!). Marksisticko-lenjinisticka politicka ekonomija razbila je u prah i pepo taj izmisljeni *zakon prenaseljenosti* i naucno dokazala ne samo da je siromastvo produkt kapitalistickog nacina proizvodnje, vec i nuzna pojava za kapitalisticki poredak, koja mozebiti uklonjena jedino uklanjanjem toga poretka i izgradnjom na njegovo mesto socijalizam-komunizam. Naravno, pocetni koraci su ostvareni i Jugoslovenska drzava i drustvo krenuli su u svoj socijalisticki razvoj, koga je protivnicka strana budno i lako pratila...smanjenjem uvoza raznih roba siroke potrosnje, i drugih roba ukazivale su na brzi rast industrijske i ostale proizvodnje. Gramzivi kapitalisti..prodavci roba i usluga..ali sopstvenih trzisnih viskova, poceli su da shvataju da ostaju bez *gospodina kupca*, koji se izbezobrazio pa pceo sve vis da proizvodi sam za sebe ali i trzisni visak. Mozda najveci udar, udar koji bode oci..udar koji pogadja zapadni *prehrambeni i profitni resurs*..je bi podatak da SFRJ, izvozi vojno naoruzanje i opremu u vrednosti cca 2.300.000.000 dolara, dat je alarm za uzbunu...jer drugarice i drugovi..ta cuvena zapadna demokratska pa trzisna ekonomija i privreda, ima visoki standard upravo izazivanjem ratnih zarista, eksploatacijom i prodajo naoruzanja i vojne opreme ucesnicima izazvanog ratnog zarista. To je znaci momenat u kome fasisticki zapad aktivira *ljudska prava*...pa ustase nisu ustase, cetnici nisu cetnici...nego zrtve *totalitarnog rezima*..naravno, sete se da postoje neki kraljevi i princevi koji zude za povracajem *posteno zaradjenih dvorova i vila*..Beli dvor u Bgd, pa na Brdu kod Kranja, ppa Milocer u Crnoj <gori...a izronice i neke *akcije* koje su bratski podelili i pljackali sa Nemcima, Francuzima i neizostavnim Engleskim bitangama....iz te i takve lazi i propagande, na zalost ..*radnicka klasa*...pocinje da sazaljeva tlacitelje i koljace svojih predaka, pljuje one sa kojima zajedno rade i zive...i to uporno rade i dan danas o cemu govore izborni rezultati. Upravo je to zadatak komunista .. ne da kuka za prosloscu, nego da ulaze u radnicke i druge sindikate, da deluju na terenu..ali pre svega da *USAGLASE STAVOVE..DRUGOVI KOJI SU PREUZELI ULOGE IZ PROSLOSTI*....

Pitanje svojine na sredstvima na proizvodnju je toliko vazno da su se oko njega odigravale najveci revolucionarni prevrati u istoriji naroda. I jedna od fundamentalnijih tekovina NOP nasih naroda u Jugoslaviji.. Bez preuzimanja vlasnistva nad sredstvima za proizvodnju, odnosno zajednickog rada na tom planu i to obavezno sa uspostavljenom spregom sa radnickim sindikatima, moze se smatrati gubljenjem vremena. Znaci, zadatak komunistickih organizacija je uspostavljanje veze sa radnicima iz sindikata, preko kojih ce se vrsiti uticaj unutar sindikata. Ovakvim povezivanjem uspostavlja se FRONT radnistva koji ce uporno raditi na promeni, u nasim uslovima vracanju otetih i opljackanih preduzeca na upravljanje radnicima. Nimalo lak zadatak, to nije posao za kukavice !!!!

..Milan Srarovic pretpostavlja da ce se narod pobuniti prilikom same podele akcija kada ce, kako navodi, svima biti jasno na koji nacin funkcionise ova masinerija lazi. *S obzirom na to da izborni otpor nije pokazao narocite rezultate, moglo bi da dodje i do oruzanog otpora*...pre ce biti da ce neka *falanga*..da ponudi *dobre,demokratske usluge narodu*...Milan Starovic je inace predsednik sindikata *Solidarnost*..sto asocira na *oca radnicke klase* Leha Valensu...ni Valensa, Ni pomenuti Starovic nisu zastupali interese radnika nego suprotno, ko ce to da nas oslobadja od *sindikata* neka kaze javno, da ga radnicka klasa odbrani..od *oruzanog otpora*...

zalutalo u revolucionarni pokret, vec vise nego istaknuti (predratni) komunista, bliski saradnik Milana Gorkica (Josipa Cizinskog), angazovan (sa Rodoljubom Colakovicem, Prezihovim Vorancom, Srdjom Pricom i ostalima) u radu najuzeg partijskog rukovodstva jos u Parizu sve do Gorkiceve pogibije i smjene na vrhu partije. Njegova legendarna knjiga *Bilans sovijetskog termidora*, objavljena prvi put u Beogradu 1940 godine (zbog koje je streljan) predstavlja, i u svjetskim relacijama, jedno od prvih antistaljinistickih dela, a na nasem jeziku nema uzora ni sljebdenika, rekao bih ni nakon IB-ea. Pavlovica su u nejasnim okolnostima pogubili njegovi nekadasnji drugovi a pod optuzbom da se radilo o *policijskom provoktoru*. Presudilo mu je tadasnje najvise rukovodstvo ( Tito,Rankovic,Kardelj,Djilas,Stambolic,Krcun,Dedijer) dok njegove ocene knjige izrecene u *Proleteru* nisu povucene nikad......

Vladimir Dedijer...*tako sam ja proveo nekoliko meseci na ovome mucnom poslu, prikupljajuci primarne istoprijske izvore o narodnooslobodilackoj borbi u Beogradu. Saznao sam mnoge istine, neke i vrlo bolne, jer svi drugovi nisu mogli da izdrze mucenje, ali sam i otkrio koliko je bilo nepoznatih heroja koji su sve muke izdrzali, a nikoga nisu hteli da izdaju.*....*Danas, punih trideset godina kasnije, jos je teze ustanoviti potpunu istinu o tom surovom dobu u kojemu su i greske bile takve da se za njih placana najskuplja cijena. Iz nekog nejasnog razloga meni se cini da se ta cijena jos uvek placa i da ce se placati sve dok se s prosloscu napokon ne rascisti temeljito i beskompromisno. Do poslednjeg daha....*

Hebiga drze Vlado...*pod tom devizom* rascistli smo sa celom SFRJ, SKJ...a rezultat je *FASIZAM ANTE PORTAS !*